اعتکاف؛ یافتن حقیقت پنهان روح است در فراموشی نفس

اعتکاف، گستره محراب عشق است در کوی دوست؛ عشق بازی روح است دور از نفسِ سرکش، در سبزترین مکان، در نورانی‌ترین زمان. تلاوت «آیه‌های سوره حضور است» در سجاده اشک. اعتکاف، لبیک لب‌هایی است که عاشقانه به زمزمه نیایش، روح پریشان خود را شستشو می‌دهند.

.بهترین بهانه برای صعود به ملک نفسانی و بازگشت به فطرت رحمانی است. غوطه‌ور شدن در دریای روشن امید است؛ فرصت سبزی است برای آموختن طریقت دلدادگی و رسم و راه عاشقی.  بریدن است و وصل شدن؛ پایان است و آغاز. شکستن است و پیوند خوردن؛ شکستن قفس نفس و پیوند خوردن به آسمان.